If hard work were such a wonderful thing, surely the rich would have kept it all to themselves.
- Lane Kirkland -

All work and no play makes Jack a dull boy
- James Joyce -

Slecht nieuws komt nooit alleen. Luttele dagen na het nieuws van mijn ontslag begonnen de berichten elkaar in rap tempo op te volgen. Tegenstrijdigheid troef. Bij elk klein beetje nieuws wordt je weer de andere kant op geslingerd. Kreeg je 10 minuten geleden per mail te horen dat je 45 dagen ontslagvergoeding kreeg, bij het volgende telefoontje mag je blij zijn dat je er 8 meekrijgt. Werd je tot de koffie nog geacht je spullen deze week te pakken, bij de lunch ben je de volgende maand aan het inplannen, want ‘er moet tot het einde gewerkt worden’. Dacht je zeker te weten ontslagen te worden, blijkt er geen geld te zijn om mensen de laan uit te sturen. Gaat het bedrijf op dinsdag nog een glorieuze toekomst tegemoet, met dank aan de ‘pijnlijke doch noodzakelijke maatregelen’, op woensdag gaat de tent tóch failliet.

Op 13 mei is de kogel dan eindelijk door de kerk. Morgen laatste dag, mét vergoeding. Opluchting, frustratie, berusting, nieuwe energie. Eindelijk! Waarom zo lang? Wat gebeurt er met de rest die wel ‘mag’ blijven? Wat ga ik doen met mijn dagen nu?



Die laatste vraag lijkt makkelijk. Je woont in Barcelona. Dus hop, met die luie reet dat strand op! Echter, dat wordt na een tijdje (zeg 1 dag) een beetje saai, onbevredigend. De hele dag “Cerveza, agua, cola, beeeeeeer?”, “You want massaggieeee?” om je heen is ook niet alles. Rusteloosheid maakt zich snel meester van mijn dag.



Ok, ik ga lezen.
Te heet, letters druipen voor m’n ogen van het papier.

Zwemmen dan.
Barcelona, je spullen zijn weg voordat je het door hebt.

Tattoos tellen, ook leuk.
..0, 431, 432, 433, 434.... Hmmm, als íedereen z’n lichaam vol heeft geïnkt wordt het ook ietwat suf.

Stilzitten is nooit mijn sterkste kant geweest. Daar veranderen de jaren blijkbaar niets aan. Zittend op het strand weet ik het zeker. Ik moet aan de slag. Snel. Nieuwe dingen doen. Ondernemen. Werken aan projecten waar ik zelf blij van word. Energie steken in werk dat me energie geeft.

Always be smarter than the people who hire you
- Lena Horne -

De maand die volgt ben ik drukker dan ik in mijn Spaanse arbeidsleven ooit ben geweest. Teleconferences volgen op email sessies; lange belletjes met Utrecht, El Salvador, Amsterdam, volgen op congresbezoeken in Barcelona. Het doel: zelf een bedrijf opzetten. Zelf bepalen waar je aan werkt, met wie. Zelf op zoek gaan naar projecten die echt iets toevoegen: winst voor investeerder, lokale bevolking en planeet. Waar het precies gaat eindigen weet ik niet. Maar wel weet ik dat het bevrijdende telefoontje dat we het project in El Salvador binnen hadden het begin gaat zijn van iets moois!