Work is a necessity for man. Man invented the alarm clock.
- Pablo Picasso –

Going to work for a large company is like getting on a train. Are you going sixty miles an hour or is the train going sixty miles an hour and you're just sitting still?
- J. Paul Getty –

Gisteren was het La Diada de Sant Jordi in Barcelona. Valentijnsdag op z’n Spaans! Op de volgepakte straten kopen verliefde stelletjes cadeautjes voor elkaar. Overal staan kraampjes, met maar twee artikelen te koop. De mannen geven namelijk een roos aan hun Mujer, en de vrouwen kopen een boek voor hun Parejo.



Twee dagen eerder heb ook ik een boekwerk mogen ontvangen van een vaste relatie, mijn werkgever. Helaas geen literair meesterwerk, maar het Sociale Plan wat hoort bij het ontslag. Deze liefde is dus al na drie en een halve maand voorbij.

Samen met mij ligt meer dan de helft van het kantoor eruit. Geslachtofferd wegens verkleinende debt/equity ratios, project finance risk exposure, en strategic refocus. De kredietcrisis in vol ornaat.

Mijn hoofd loopt op dit moment over met een mengsel van emoties. Leegte, boosheid, verdriet, frustratie, hoop en enthousiasme. Marleen en ik hebben niet alleen ja gezegd tegen mijn baan, maar ook (misschien vooral) tegen de uitdaging om samen naar Barcelona te gaan, en hier een leven op te bouwen. Daar gaan Ijslandse spaarbanken en bonusverslindende bankiers niets aan veranderen. Wij blijven hier nog wel even!

En omdat citaten het nu eenmaal goed doen in dergelijke situaties hier nog een pareltje van Oscar Wilde:

“Work is the curse of the drinking classes”

Helemaal waar. Ik ga een biertje drinken in de Spaanse zon...