Menu Anticrisis
03-02-09 | 22:25
It’s always better on holiday
so much better on holiday
that’s why we only work when
we need the money
Franz Ferdinand - Jacqueline
Kim’s gedachtenkronkels
In Spanje is de lunch dé maaltijd. Voor veel restaurants is dit de drukste tijd van de dag, waarbij een driegangen menu heel normaal is. Groot bord pasta vooraf, entrecote met friet als hoofd en chocolade taart na. En dan weer aan het werk. Nu kan ik na een dergelijk bachanaal werkelijk niets meer uitvoeren. Een beetje in je stoel naar je scherm staren, dat lukt nog net, maar ook iets op dat scherm krijgen, daar ligt het probleem.
Nu dacht ik eerst dat ik gewoon moest wennen, dat ik zodra ik een echte lokale spanjool zou zijn ik ook zonder morren een koningsmaal naar binnen zou schuiven, om vervolgens fantastich rapport na meesterlijke strategie af te leveren. Na een maand is mij echter duidelijk geworden dat het niet aan mij ligt: ook de rechtgeaarde Catalaan bakt er niks meer van na een slordige 1200 calorieën. Misschien ook niet gek dat de crisis hier zo keihard huishoudt, mensen lagen nog uit te buiken voordat ze doorhadden dat het mis ging...
Het is serieus zeer heftig om te zien hoe hard het bergafwaarts gaat. De werkloosheid ligt rond de 14%, met een verwachting dat in 2010 één op de vijf in de Paro (werkloosheidsuitkering) zit. Dat zijn een slordige vijf miljoen mensen! Iedereen kent wel iemand die geraakt wordt: vaders, neven, vrienden. En uit alle beroepsgroepen. Voor mij persoonlijk is het de eerste keer dat zoiets, wat je normaal alleen in de krant leest, zo dichtbij komt, in de verhalen overal. De krantenkoppen van vandaag: „Werloosheid op record, 3.328.072 al in de Paro” of „elke dag 6879 mensen werkloos!”. Het maakt dat de sfeer soms wat neerslachtig is, in treinen, de metro, in de gesprekken op straat en op werkvloeren.
Maar gelukkig niet in de restaurants. Daar viert de lange lunch nu de ultieme overwinning: met het Menu Anticrisis! Voor 7 euro ben je de trotse eigenaar van een sloot linzen met chorizo, een halve koe van de grill en een crema catalana met ijs. Zo wordt het natuurlijk nooit meer wat.
so much better on holiday
that’s why we only work when
we need the money
Franz Ferdinand - Jacqueline
Kim’s gedachtenkronkels
In Spanje is de lunch dé maaltijd. Voor veel restaurants is dit de drukste tijd van de dag, waarbij een driegangen menu heel normaal is. Groot bord pasta vooraf, entrecote met friet als hoofd en chocolade taart na. En dan weer aan het werk. Nu kan ik na een dergelijk bachanaal werkelijk niets meer uitvoeren. Een beetje in je stoel naar je scherm staren, dat lukt nog net, maar ook iets op dat scherm krijgen, daar ligt het probleem.
Nu dacht ik eerst dat ik gewoon moest wennen, dat ik zodra ik een echte lokale spanjool zou zijn ik ook zonder morren een koningsmaal naar binnen zou schuiven, om vervolgens fantastich rapport na meesterlijke strategie af te leveren. Na een maand is mij echter duidelijk geworden dat het niet aan mij ligt: ook de rechtgeaarde Catalaan bakt er niks meer van na een slordige 1200 calorieën. Misschien ook niet gek dat de crisis hier zo keihard huishoudt, mensen lagen nog uit te buiken voordat ze doorhadden dat het mis ging...
Het is serieus zeer heftig om te zien hoe hard het bergafwaarts gaat. De werkloosheid ligt rond de 14%, met een verwachting dat in 2010 één op de vijf in de Paro (werkloosheidsuitkering) zit. Dat zijn een slordige vijf miljoen mensen! Iedereen kent wel iemand die geraakt wordt: vaders, neven, vrienden. En uit alle beroepsgroepen. Voor mij persoonlijk is het de eerste keer dat zoiets, wat je normaal alleen in de krant leest, zo dichtbij komt, in de verhalen overal. De krantenkoppen van vandaag: „Werloosheid op record, 3.328.072 al in de Paro” of „elke dag 6879 mensen werkloos!”. Het maakt dat de sfeer soms wat neerslachtig is, in treinen, de metro, in de gesprekken op straat en op werkvloeren.
Maar gelukkig niet in de restaurants. Daar viert de lange lunch nu de ultieme overwinning: met het Menu Anticrisis! Voor 7 euro ben je de trotse eigenaar van een sloot linzen met chorizo, een halve koe van de grill en een crema catalana met ijs. Zo wordt het natuurlijk nooit meer wat.
0 Comments